|
|
 |
 |
Okunma |
|
100 |
Cahit Sıtkı Tarancı ( 1910)- (1956)
(1910-1956) Diyarbakır'da doğdu. Galatasaray Lisesi'ni bitirdi. Mülkiye
Mektebi'nde okudu. Paris'e gitti. ikinci Dünya Savaşı çıkınca geri döndü.
Çevirmenlik yaptı. Ağır bir hastalığa yakalandı. Viyana'ya götürüldü. Orada
öldü. Ankara'ya getirilip toprağa verildi. Otuz Beş Yaş şiiriyle ün yaptı.
Hayat, aşk ve ölüm, şiirlerinin başlıca temalarını
oluşturmaktadır.
ESERLERİ Şiir: Ömrümde Sükut (1933), Otuz Beş Yaş
(1946), Düşten Güzel (1952), Sonrası (1957).
Düzyazı: Ziya'ya
Mektuplar (1957 - Z.O. Saba'ya yazdığı mektuplar). Şairin gazetelerde kalmış 22
öyküsünü Selahattin Öner'i toplamıştır: C.S. Tarancı'nın Hikâyeciliği ve
Hikâyeleri (1976).
Şiirlerinden örnekler;
DESEM
Kİ Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgârların en ferahlatıcısı
senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en
kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en
solmazını, Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım
yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için, Hava kadar
lâzım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin,
nimettensin! Desem ki... İnan bana sevgilim inan, Evimde şenliksin,
bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen
bende hüküm sürmektesin. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgârlarla,
nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi
farkedemezsen, Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki
ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim
güzelliğini, Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi
gökkubbede, Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni
arıyorum.
AŞK Açınca baharın dişi gülleri, Bir başka rüzgâr
eser bahçelerde. Dinle çılgınca öten bülbülleri; Sorma niçin düştüğünü bu
derde.
De ki: – Aşktır şâdeden gönülleri; Perişan, berbat eden
gönülleri. Aşk söyletir en yanık türküleri, Ay buluta girdiği
gecelerde.
BİR ÖLÜNÜN ARDINDAN
Kabrime çiçek getirenlere
gülerim; Gafil kişilermiş şu insanlar vesselâm; Bilmezler ki bu kabirle
yoktur alâkam; Ben o çiçeklerdeyim, ben bu çiçeklerim.
|